Taras Hryhorowicz Szewczenko (1814-1861) - poeta i malarz ukraiński. Przyszedł na świat we wsi Moryńce pod Zwinogródką (Naddnieprze), w rodzinie pańszczyźnianego chłopa. We wczesnym dzieciństwie był pomocnikiem malarza ikon, gromadzkim pastuchem, później pomocnikiem kucharza na dworze. Tam nauczył się języka polskiego a z czasem znalazł się w Petersburgu, gdzie podjął systematyczną naukę malarstwa. Poddaństwo uniemożliwiało mu jednak studia na Akademii Sztuk Pięknych, dlatego też grupa przyjaciół sprzedała jeden z jego obrazów na licytacji i za uzyskane w ten sposób pieniądze 22 IV 1838 roku uzyskał wolność. Już wówczas miał za sobą debiut literacki - balladę "Urzeczona". Podczas studiów zdobył również wykształcenie literackie, zainteresował się też przyrodą oraz fizyką. W 1840 roku opublikował tom wierszy "Kobziarz", który stał się jednym z najważniejszych w dziejach literatury ukraińskiej. Studia ukończył w 1845 roku i prawie natychmiast został pracownikiem Komisji Archeograficznej, na zlecenie której sporządził dokumentację pamiątek historycznych Wołynia, Podola, Kijowszczyzny i Połtawszczyzny. Związał się też z Bractwem Cyryla i Metodego - organizacji niepodległościowej, w której opowiadał się po stronie samodzielnego państwa demokratycznego, uniezależnionego od carskiej Rosji. Aresztowany, został skazany na zesłanie do Orska na Uralu. W latach 1849-50 uczestniczył w wyprawie badającej wybrzeża Morza Aralskiego (był jej rysownikiem), po jej zakończeniu znalazł się w twierdzy w Orenburgu, gdzie kończył swoją pracę. Na skutek pomówień został jednak skierowany na siedem lat do twierdzy Nowopietrowskiej na półwyspie Mangyszłak nad Morzem Kaspijskim. Przez cały czas po kryjomu pisał liczne utwory. Do najsłynniejszych zaliczyć należy wiersze ("Chłodny Jar", "Do Polaków", "Noc Tarasa", "Rozkopana mogiła", "Testament"), ballady ("Chusteczka", "Topielica", "Topola", "Urzeczona"), poematy ("Do umarłych i żywych i nienarodzonych rodaków moich na Ukrainie i nie na Ukrainie list mój przyjacielski", "Gamalej", "Katarzyna", "Kaukaz", "Mnich", "Perebendia", "Sen", "Sowa") i powieści ("Księżna", "Najemnica", "Muzykant"). Po wojnie krymskiej przyjaciele uzyskali dla niego nadzwyczajne złagodzenie kary i w 1857 roku przybył do Niżnego Nowogrodu, skąd kilka miesięcy później udał się do Petersburga. Udało mu się zdobyć zgodę na spotkanie z rodziną mieszkającą w rodzinnych stronach, jednak oskarżony o działalność wywrotową został aresztowany i wydalony z Ukrainy. Zmarł w Petersburgu po długiej i ciężkiej chorobie.

Spoczywa:
Wysokie wzgórze pod Kaniowem - zgodnie ze swoja wolą - dokąd jego zwłoki przewieziono po dwóch miesiącach spoczynku na Cmentarzu Smoleńskim w Petersburgu.

Stan obecny:

Pomnik Tarasa Szewczenki projektu Anatolija Kuszcza z cokołem autorstwa Baltazara Brukalskiego. Wykonany ze spiżu, powstał z inicjatywy Dmytra Pawłyczki, ówczesnego ambasadora Ukrainy w Polsce. Odsłonięcie - 13 III 2002.

Data nadania nazwy: 2000.10.16